Devised τελετουργία · Ελληνική παράδοση · Βρυκόλακας · Καθαρτήριο

Σήμερα είμαι εδώ


Μια σκηνική λειτουργία για το ανεκπλήρωτο. Για τους νεκρούς που επιστρέφουν, τις ψυχές που δεν αναπαύθηκαν και τους ζωντανούς που ακόμη τις κουβαλούν.

Για όσα αφήσαμε για αύριο...

Η τελετή

Εκεί όπου ο θάνατος δεν τελειώνει τίποτα.

Η παράσταση ανοίγει έναν ενδιάμεσο τόπο: ούτε ζωή, ούτε ακριβώς θάνατος. Εκεί οι ιστορίες γυρίζουν σαν θραύσματα ονείρου, οι φωνές ζητούν να ακουστούν και ό,τι θάφτηκε βρίσκει ξανά σώμα.

Η δημοτική ποίηση δεν αντιμετωπίζεται ως μακρινό υλικό. Μπαίνει στη σκηνή σαν ζωντανός οργανισμός: άγριος, τρυφερός, τραυματισμένος και βαθιά ανθρώπινος.

Δραματουργικός παλμός

Πέντε εικόνες κρατούν τον κόσμο της παράστασης ανοιχτό.

Ένας νέος παλεύει με τον Χάρο στο σίδερον αλώνι.

Μια μάνα τιμωρείται γιατί δεν ήταν Μάνα.

Ένα ζευγάρι δεν πρόλαβαίνει...


Μια άλλη μάνα θρηνεί και η κατάρα της ανοίγει τη γη.

Ένας βρυκόλακας σέρνει πάνω του χώμα, σάβανο και ενοχή.

Πως βιώνουν την διαδρομή προς την Κάθαρση;

Ο τίτλος

«Σήμερα είμαι εδώ» δεν το λέει μόνο ο ζωντανός.

Το λέει και ο νεκρός που δεν αναπαύθηκε. Το λέει ο άνθρωπος που ζητά να τον κοιτάξουν πριν χαθεί. Το λέει κάθε φωνή που αρνήθηκε να σβήσει. Αυτός που είπε: "Κι αύριο μέρα είναι..."